Oferta

I. Podstawa programowa Załączniki do rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 17 lutego 2017 r.

http://www.dziennikustaw.gov.pl/DU/2017/356

II. Pogram edukacji przedszkolnej “Nasze przedszkole”, autorzy M. Kwaśniewska, W. Żaba – Żabińska, wydawnictwo MAC.

Program opisuje sposób realizacji podstawy programowej wychowania przedszkolnego w zakresie wspomagania rozwoju i edukacji dzieci objętych różnymi formami wychowania przedszkolnego.

Głównym celem i założeniem programu jest wspomaganie rozwoju dziecka poprzez świadome podejmowanie zorganizowanych działań edukacyjnych, przyczyniających się do aktywnego nabywania przez nie doświadczeń oraz wyzwolenie w nim postawy twórczej, zdolnej do specyficznego spostrzegania, interpretowania i przekształcania otaczającej rzeczywistości.

Zabawy teatralne to ważny element pracy pedagogicznej przedszkola. Pozwalają one na połączenie wszystkich typów ekspresji dziecięcej: plastycznej, słownej, muzycznej i ruchowej. Teatr, będący z natury rzeczy syntezą sztuk, wykorzystuje wszystkie środki wyrazu artystycznego charakterystyczne dla różnych rodzajów twórczości. Dziecko w wieku przedszkolnym wykazuję naturalną potrzebę wyrażania się w różnych formach ekspresji, na przykład: w śpiewie, mowie, geście, ruchu.

Zabawy teatr wywierają duży wpływ na postawy moralne dzieci, kształtują osobowość, rozładowują nagromadzone emocję oraz wyostrzają wszystkie zmysły dziecka. Wprowadzenie dzieci w świat sztuki poprzez zabawy teatralne przynosi im wiele korzyści, rozwija wyobraźnie, doskonali mowę, , która staje się wyrazista i melodyjna, sprzyja umuzykalnieniu, rozwija płynność ruchów oraz zwiększa poczucie własnej wartości, jest również okazją do wspaniałej zabawy, dając wiele satysfakcji. Udział dzieci w odtwarzaniu treści utworu skłania je do zapamiętywania, koncentrowania uwagi na określonej działalności, kulturze mówienia i zachowania się. Podczas zajęć z tej dziedziny przedszkolak maże dowiedzieć się, jak powstaje sztuka teatralna i wzbogacić swój słownik o takie pojęcia jak np. reżyser, rekwizyty, dekoracja, kostiumy, ruch sceniczny, drama czy pantomima. Dziecko w zabawach w teatr bardzo chętnie utożsamia się z przedstawionymi przez siebie postaciami. Każde dziecko przeżywa i wczuwa się w sytuację bohatera, uczestniczy w ich przygodach, smutkach i radościach.

Edukacja teatralna umożliwia wykorzystanie naturalnej skłonności dziecka do naśladowania i zabawy, a także aktywności emocjonalnej i ruchowej. Sprzyja rozładowaniu napięcia i energii, przynosi radość i satysfakcję. Gra aktorska stymuluje „młodego aktora” do większego wysiłku, odwagi, staje się motywacją do nowych wyzwań. Daje też poczucie wartości, godności i nadaje sens twórczej aktywności zarówno dziecka, jak i nauczyciela.

Idea programu zrodziła się w nas z chęci uatrakcyjnienia prezentowanej dzieciom literatury, z obserwacji spontanicznych zachowań dzieci w trakcie słuchania bajek, dużego zainteresowania wystawianymi przez nauczycielki i aktorów teatrzykami, chętnego udziału dzieci w zabawach sylwetami, pacynkami i kukiełkami, ich skłonności do nadawania przedmiotom i zwierzętom cech ludzkich, przypisywania im ról. Pragniemy wykorzystać te zainteresowania i skłonności oraz bujną wyobraźnie dzieci tak, aby służyły jako środek ekspresji. Realizacja tego programu pozwoli nam na to, rozwinie także dzieci intelektualnie, moralnie i społecznie. Wpłynie na rozwój zainteresowań i zdolności aktorskich dzieci. Wzbogaci ich odczucia artystycznie i estetyczne, sanie się inspiracją do działań plastycznych. Pomoże dzieciom uświadamiać sienie samym, zdobyć odwagę i śmiałość, odkrywać, poznawać i przyswajać świat zewnętrzny, odróżniać rzeczywistość od fikcji. Będzie uczyła kultury odbioru sztuki i właściwych zachowań. Wpłynie również na większą współpracę z rodzicami, na ich aktywną pomoc w przygotowaniu strojów i rekwizytów.

Opracowany przez nas program pozwala realizować zawarte w podstawie programowej zadania przedszkola zgodnie z warunkami i sposobem ich realizacji. Program jest skierowany dla dzieci 3,4,5,6 letnich uczęszczających do Przedszkola Publicznego Nr 6 w Radomiu.

Cele i zadania programu

Zabawa w teatr jest jednym ze sposobów nauczania i wychowywania dzieci. Daje możliwość spontanicznej zabawy z rówieśnikami, oderwania od rzeczywistości. Rozwija umiejętność współdziałania, podporządkowania się i obcowania z innymi. Dzięki kontaktom ze sztuką dziecko rozwija myślenie, inteligencję, wyobraźnię, poznaje skutki zachowań bohaterów, wnika w ich przeżycia. Dziecko styka się z normami społecznymi, wartościami, bohaterami pozytywnymi i negatywnymi.

Wczesne kontakty ze sztuką zachęcają do własnej twórczości. Małe dziecko śpiewa, tańczy, gra, ponieważ ma taką potrzebę. Zabawa w teatr jest czymś bardzo naturalnym, zapewnia dziecku prawidłowy rozwój. Zabawa w role służy zaspakajaniu wewnętrznej potrzeby przyjmowania przez dziecko roli dorosłego. Są one wstępem do działalności teatralnej, w której różne rodzaje ekspresji znajdują swój najpełniejszy wyraz.

W teatralnych doświadczeniach kształtują się u dziecka specyficzne głębokie przeżycia artystyczne. Stosowanie ich w pracy z dziećmi zapewnia wiele satysfakcji.

Kierując się tymi przesłankami naszymi celami edukacyjnymi programu są:

  • Rozbudzanie kreatywności i swobodnej ekspresji teatralnej,

  • Zaspokajanie potrzeb natury emocjonalnej,

  • Uwrażliwienie na piękno słowa mówionego,

  • Rozwijanie uzdolnień twórczych i zainteresowań teatrem,

  • Rozwijanie umiejętności posługiwania się językiem literackim,

  • Bogacenie czynnego słownictwa dzieci i uściślenie pojęć związanych z działalnością teatralną,

  • Rozwijanie umiejętności przedstawiania poznanych utworów za pomocą gestu, mimiki i ruchu,

  • Wdrażanie do posługiwania się mową poprawną pod względem gramatycznym,

  • Rozwijanie umiejętności operowania głosem pod względem intonacyjnym,

  • Nabywanie doświadczeń zarówno w sposób werbalny, jak i niewerbalny,

  • Stymulowanie rozwoju i inspirowanie twórczych działań dzieci,

  • Wytwarzanie pozytywnych relacji i postaw w zakresie rozwoju dziecka,

  • Zapoznawanie dzieci z różnymi formami teatralnymi,

  • Zachęcanie do udziału w zabawach teatralnych inspirowanych czytanym lub opowiadanym tekstem, scenkami z życia lub wymyślonymi przez dzieci,

  • Doskonalenie pamięci potrzebnej do opanowania tekstów ról w przygotowanym przedstawieniu,

  • Udział w spektaklach, przedstawianych w Teatrze Powszechnym im.
    J. Kochanowskiego w Radomiu, Sali Koncertowej Urzędu Miejskiego w Radomiu czy w naszym przedszkolu,

  • Zapoznanie z wystrojem, elementami teatru podczas wycieczek do Teatru Powszechnego im. J. Kochanowskiego czy podczas oglądania prezentacji multimedialnych czy ilustracji,

  • Kształtowanie u dzieci prawidłowych zachowań podczas oglądania spektaklu, przedstawienia,

  • Udział w grach i zabawach parateatralnych wyzwalających aktywność ruchową
    i pantomimiczną dzieci,

  • Wyrabianie odwagi i śmiałości,

  • Kształtowanie postawy aktywnego spędzania czasu i nawiązywania serdecznych
    i kulturalnych kontaktów rówieśniczych,

  • Oswajanie ze sceną: odpowiednie zwrócenie do publiczności, dykcja, siła głosu,

  • Pomoc dzieciom w rozróżnianiu dwóch różnych przestrzeni: realnej i fantastycznej,

  • Uczenie dzieci kultury odbioru sztuki i właściwych zachowań,

  • Wykorzystywanie teatrzyków jako inspiracji do twórczości plastycznej dzieci,

  • Organizowanie przestrzeni, dobierania przedmiotów i nadawania im znaczenia symbolicznego,

  • Zaangażowanie rodziców do współpracy i aktywnej pomocy.

Zgodnie z założeniami programu najważniejsze zadania to:

  • rozwijanie umiejętności artystycznych wychowanków poprzez różnorodne formy aktywności artystycznej,

  • zapoznanie dziecka ze sztuką teatralną,

  • poznawanie środków wyrazu artystycznego stosowanych w teatrze,

  • kształcenie umiejętności dramatycznych podczas zabaw twórczych

  • wprowadzenie gry aktorskiej w inscenizacjach i widowiskach teatralnych zakończonych występem przed publicznością,

  • stwarzanie sytuacji pozwalających na odkrywanie możliwości dziecka,

  • rozwijanie postawy otwartości na nowe doświadczenia,

  • doskonalenie wyrazistej mowy, rozwijanie pamięci, wyrabianie odwagi i śmiałości,

  • wyrabianie umiejętności współdziałania,

  • tworzenie sytuacji umożliwiających wyrażanie w sposób werbalny i pozawerbalny rożnych stanów uczuciowych, rozwijanie wrażliwości,

  • stwarzanie okazji do zrozumienia i przeżywania wartości moralnych,

  • kształtowanie u dzieci prawidłowych zachowań podczas oglądania spektakli, przedstawień.

            Od trzeciego roku życia dziecka zaczyna się okres zwany przedszkolnym. Dziecko jest zapisywane do przedszkola . Dorośli sądzą , że w tym wieku trzylatek może już przez dłuższy czas być poza domem i pod opieką nauczycielek w przedszkolu . Ale już w pierwszych dniach września dorośli patrzą jak dziecko broni się przed rozstaniem z rodzicami. Zdarza się, że nawet kilka tygodni dzieci płaczą, rozpaczają, tracą apetyt, mają niespokojny sen. Są to wysokie koszty psychiczne, które płaci dziecko. Oderwanie od bliskich budzi strach, nasuwają mu się myśli, że stanie się coś strasznego. Najważniejsza potrzeba poczucia bezpieczeństwa zostaje zachwiana. Dla przeważającej większości dzieci stres adaptacyjny jest ogromny. W naszej pracy obserwujemy reakcje dzieci i rodziców.

            W naszym przedszkolu pierwsze dłuższe kontakty dzieci 3-letnich, rodziców i nauczycieli odbywały się w pierwszych dniach września. Wtedy jest już trochę za późno na przygotowanie dziecka do pierwszych dni pobytu w przedszkolu. Dlatego od kilku lat realizujemy w naszym przedszkolu przedsięwzięcie adaptacyjne, celem którego jest złagodzenie stresu adaptacyjnego dzieci oraz zapoznanie rodziców ze specyfiką pracy w przedszkolu.

Założenia i sposób realizacji:

Cele główne:

  • złagodzenie stresu adaptacyjnego u dzieci 3-4 letnich,
  • wprowadzenie dzieci w świat przedszkolny w łagodny i przyjazny sposób.

Cele szczegółowe procesu adaptacyjnego:

  • zapoznanie przyszłych przedszkolaków z pomieszczeniami i terenem przedszkola,
  • zapoznanie dzieci ze sprzętami i zabawkami w sali zabaw,
  • integracja uczestników spotkań,
  • zapewnienie poczucia bezpieczeństwa w poznawaniu środowiska przedszkolnego,
  • przekazywanie rodzicom informacji na temat : rozwoju dzieci 3- 4-letnich i sposobów jego wspomagania oraz łagodzących stres adaptacyjny.

Założenia

Podstawowym założeniem programu jest wyposażenie dzieci w umiejętności, sprawności i wiadomości poprzez zastosowanie atrakcyjnych metod i form pracy opartych przede wszystkim na działaniu dzieci, obserwowaniu przez nie otaczającej rzeczywistości, rozwiązywaniu problemów i zadań, pokazie jak również przekazie słownym. Stworzenie dobrych warunków umożliwiających indywidualne tempo rozwoju do realizacji zadań plastycznych nauczyciel będzie odwoływał się do dziecięcych przeżyć, doświadczeń i zainteresowań, oraz będzie wykorzystywał muzykę, utwory literackie, zabawy ruchowe.

Cele i zadania

Głównymi celami i zadaniami programu są:

  1. Odkrywanie własnych możliwości twórczych i wrażliwości estetycznej.
  2. Wyrażanie w różnorodnych formach za pomocą różnej ekspresji plastycznej własnych myśli, przeżyć, obserwacji i doświadczeń.
  3. Usprawnianie koordynacji wzrokowo- ruchowej i sprawności manualnej.
  4. Wzbogacenie wiedzy o otaczającym świecie.

Każde dziecko nosi w sobie muzykę spontaniczną, ma potrzebę muzycznej zabawy, śpiewu, gry, tańca, ruchu, tworzenia. Wiek przedszkolny zaczyna kształtować świadomość
muzyczną dziecka i jest najwłaściwszy dla rozpoczęcia podstawowej edukacji muzycznej. Muzyka jest ważnym czynnikiem wpływającym na rozwój emocjonalny i estetyczny dziecka,
kształtowanie słuchu akustycznego i muzycznego, koncentracji, uwagi, pamięci muzycznej i pozamuzycznej. Pierwsze kontakty z muzyką rzutują na późniejsze życie dziecka. Są
podstawą do dalszego kształcenia muzycznego i tworzenia wrażliwych odbiorców muzyki. W czasie prowadzonych zajęć muzycznych, zaobserwowałyśmy, że wszystkie dzieci są
wrażliwe na muzykę. Okazują ożywienie i zainteresowanie, aktywnie uczestniczą w ćwiczeniach, tańcach i zabawach. Odbywa się to niezależnie od posiadanych, wrodzonych
predyspozycji muzycznych. Chcąc wspierać ich wrażliwość muzyczną i twórczą ekspresję, opracowałyśmy program wprowadzający dzieci w świat muzyki, który pozwoli im na
poznanie treści muzycznych, umożliwi poszerzenie doświadczeń związanych z wprowadzanymi formami wychowania muzycznego, rozwinie umiejętność współpracy
w grupie, rozbudzi wiarę w siebie i własne możliwości. Osiągniemy to stwarzając odpowiednie warunki do kontaktu z muzyką, atmosferę akceptacji i zrozumienia,
wykorzystując różnorodne formy muzyczne, łącząc muzykę ze słowem, ruchem, rysunkiem, światłem i obrazem, odpowiednio dobierając muzykę.
Proponowany przez nas program muzyczny „W krainie melodii” jest przeznaczony do realizacji z dziećmi 4 – letnimi. Ma na celu zaspokojenie u dzieci potrzeby słuchania
i przeżywania muzyki, ruchu, odprężenia, ekspresji i tworzenia. Jest sposobem na aktywną formę spędzania czasu. Uwzględnia potrzeby i możliwości rozwojowe dzieci, a jednocześnie
skierowany jest do nauczycieli twórczych, dla których wychowanie dziecka poprzez muzykę stanowi dużą wartość dydaktyczno – wychowawczą. Tematyka w nim zawarta stanowi
uzupełnienie treści w ramach edukacji muzycznej i jest zgodna z Podstawą programową wychowania przedszkolnego dla przedszkoli oraz innych form wychowania przedszkolnego

Cele i zadania
Cele główne:
– kształtowanie wrażliwości, która ma na celu umożliwienie emocjonalnego przeżywania
muzyki (na tę umiejętność składają się czynniki ogólne takie jak: uwaga, wyobraźnia,
pamięć, wola, wrażliwość emocjonalna oraz czynniki specjalne: słuch muzyczny, poczucie
rytmu),
– rozwijanie umiejętności praktycznych: śpiew, gra na instrumentach, swoboda i estetyka
ruchów oraz tworzenie prostej muzyki,
– rozwijanie aktywności i twórczej postawy,
– wzbogacanie dziecięcych przeżyć i doznań,
– rozwijanie postawy społecznej, moralnej oraz umiejętności współpracy,
– poszerzanie wiedzy dziecka o sobie i otaczającym świecie.

Cele szczegółowe:
– kształtowanie podstawowych zdolności muzycznych,
– kształtowanie poczucia rytmu,
– wyrabianie umiejętności układania prostych melodii do podanego tekstu,
– rozwijanie umiejętności rozróżniania głosu męskiego od żeńskiego w śpiewie solo i chórem,
– wyrabianie pamięci oraz wyobraźni muzycznej,
– kształtowanie umiejętności pracy w zespole,
– kształtowanie wrażliwości na zmianę tempa, dynamiki, wysokości dźwięku,
– kształtowanie słuchu i umiejętności słuchania muzyki,
– zapoznanie z wyglądem wybranych instrumentów muzycznych,
– kształtowanie umiejętności rozróżniania instrumentów muzycznych,
– umiejętność nazywania wybranych instrumentów muzycznych,
– kształtowanie umiejętności rozróżniania dźwięków,
– kształtowanie umiejętności wyodrębniania części słuchanego utworu,
– malowanie ilustracji do wybranego i wysłuchanego utworu muzycznego,
– rozróżnianie różnych typów muzyki (np. muzyka poważna, disco, ludowa).

Program „Przedszkolak dzielny zdrowy i aktywny”- edukacja prozdrowotna realizowany w grupie dzieci 5-letnich.

Program jest zgodny z Podstawa Programową Wychowania Przedszkolnego, przeznaczony i realizowany w grupie dzieci 5-letnich. Troska o bezpieczeństwo dzieci ,dobry stan zdrowia zdrowy styl życia stały się inspiracja do napisania programu.

Cele edukacyjne programu mają doprowadzić u dzieci do wzbogacenia wiedzy z dziedziny zdrowia, podnieść poziom świadomego i aktywnego zaangażowania w sprawy dbałości o własne zdrowie kształtować postawy prozdrowotne oraz umożliwić nabycie umiejętności i przyswoić prawidłowe przyzwyczajenia i nawyki higieniczno-zdrowotne.

Cele edukacji zdrowotnej to:

  • Kształtowanie nawyków i przyzwyczajeń higieniczno-zdrowotnych;

  • Propagowanie zdrowego stylu życia ( fizycznego i psychicznego);

  • Kształtowanie umiejętności radzenia sobie w sytuacjach zagrażających zdrowiu i życiu;

  • Wdrażania do dbania o zdrowie własne i innych;

  • Rozwijanie tężyzny fizycznej i sprawności ruchowej;

  • Kształtowanie świadomości pozytywnego i szkodliwego oddziaływania przyrody na zdrowie;

  • Wdrażania do czynnego odpoczynku;

  • Kształtowanie właściwej postawy wobec opieki zdrowotnej i działań profilaktycznych;

  • Propagowanie wśród rodziców postawy prozdrowotnej.

 Przedszkolnego Programu Edukacji Antynikotynowej

  1. „CZYSTE POWIETRZE WOKÓŁ NAS”

Cele główne programu:

  • wzrost kompetencji rodziców w zakresie ochrony dzieci przed ekspozycją na dym tytoniowy,
  • zwiększenie umiejętności dzieci w zakresie radzenia sobie w sytuacjach, gdy przebywają w zadymionych pomieszczeniach lub gdy dorośli palą przy nich tytoń.

Cele szczegółowe:

  • wykształcenie umiejętności rozpoznawania różnych źródeł dymów oraz różnych rodzajów dymów – „wydobycie” dymu tytoniowego,
  • zwiększenie świadomości dzieci na temat szkodliwości dymu papierosowego,
  • zwiększenie wiedzy na temat skutków palenia papierosów,
  • zwiększenie wrażliwości dzieci na miejsca, w których mogą być narażone na dym.

Adresaci programu:

  • dzieci w wieku 5,6 lat, uczęszczające do szkół i przedszkoli,
  • rodzice i opiekunowie.

Realizatorzy i uczestnicy programu:

  • dyrekcja i pracownicy przedszkola/szkoły,
  • władze lokalne wg potrzeb i możliwości.

Partnerzy Programu na poziomie krajowym:

  • Ministerstwo Edukacji Narodowej,
  • Stowarzyszenie na Rzecz Dzieciństwa Wolnego od Tytoniu.

Uczymy miłości do przyrody,

uczymy spostrzegać jej piękno, cieszyć się nim, podziwiać je,

jednocześnie przestrzegamy dzieci, by tego piękna nie niszczyły”.

Hanna Zdzitowiecka

1. WSTĘP

Niszczenie środowiska i konieczność jego ochrony stanowi ważny problem współczesnego świata. Dewastacja przyrody osiągnęła olbrzymie rozmiary, niszczone są lasy, zatruwane powietrze, woda i gleba. Dlatego już od najwcześniejszych lat należy kształtować właściwą postawę człowieka wobec przyrody, uwrażliwiać na jej piękno i wyrabiać poczucie odpowiedzialności za środowisko w którym żyje. Bardzo istotną rolę w tym zakresie odgrywa edukacja przedszkolna, czas w którym dziecko przejawia dużą ciekawość świata i jest wyjątkowo wrażliwe na wszystko co go otacza.

Edukacja dzieci w zakresie ochrony i kształtowania środowiska człowieka to świadoma, celowa, planowa i systematyczna działalność nauczyciela względem dzieci i przy ich aktywnym udziale. Edukacja ekologiczna stwarza dzieciom możliwość wielostronnego kształcenia, w którym przyswajaniu treści towarzyszy przeżywanie, odkrywanie, a następnie działanie na rzecz przyrody i środowiska. Małe dziecko aktywnie i spontanicznie wchodzi w reakcje ze środowiskiem społeczno – przyrodniczym. Nawiązuje żywy i silny kontakt z przyrodą. Jest gotowe do poznawania przyrody i jej ochrony.

Biorąc pod uwagę posiadaną już wiedzę dzieci na temat ekologii, duże zainteresowanie ochroną środowiska i chętny udział w różnych formach zajęć o tematyce ekologicznej oraz nasze doświadczenie opracowałyśmy program „Przedszkolakowi bliska ochrona środowiska”- program edukacji ekologicznej. Program ten poszerzy zakres treści kształcenia z zakresu ochrony środowiska ujętych w programie „Nasze przedszkole” – program edukacji przedszkolnej wspomagający rozwój aktywności dzieci, autorstwa Małgorzaty Kwaśniewskiej i Wiesławy Żaba – Żabińskiej, wyd. Grupa MAC S.A. 2017 na którym prowadzona będzie praca z dziećmi.

Głównym założeniem opracowanego przez nas programu jest zbliżenie dziecka do świata przyrody i poprzez poznawanie go dostrzeganie jego piękna, nabywanie opiekuńczego stosunku do świata roślin i zwierząt, kształtowania mądrego i umiejętnego współżycia człowieka z przyrodą, rozwijanie poczucia troski
i odpowiedzialności o obecną i przyszłą jakość życia na ziemi. Ważnym zadaniem podczas realizacji treści zawartych w programie jest takie ich opracowanie, aby potrzeba poznania przyrody i jej ochrona wynikały z zainteresowania samych dzieci. Poznawanie świata za pomocą działania i zmysłów jest dla przedszkolaków sprawą naturalną. Realizacja programu zachęci dzieci do spontanicznego, aktywnego badania i odkrywania rzeczywistości, rozwijania swoich możliwości psychofizycznych oraz do doświadczania i przeżywania. Wiedza zdobyta poprzez samodzielne doświadczenia i umiejętności będzie dla przedszkolaków najtrwalsza
i najwartościowsza.

Treści programowe zawarte w wyżej wymienionym programie zgodne są z Postawą programową wychowania przedszkolnego dla przedszkoli, oddziałów przedszkolnych w szkołach podstawowych oraz innych form wychowania przedszkolnego. Dostosowany jest również do nowych wytycznych i pozwala realizować zawarte w podstawie programowej zadania przedszkola. Program opracowany został dla dzieci pięcioletnich i sześcioletnich do realizacji w terminie wrzesień 2017 – maj 2018 roku.

 

 

 

 

 

 

2. CELE I ZADANIA PROGRAMU

Poznawanie przyrody dostarcza dziecku wiele możliwości przeżywania nowych doświadczeń i wzbogacania wiedzy, sprzyja także rozwojowi umysłowemu i emocjonalnemu, wpływa na rozwój osobowości – kształtuje cechy charakteru (wytrwałość, opiekuńczość..), potrzeby, zainteresowania… Wpływa również na rozwój uczuć estetycznych, dziecko uczy się odczuwania i podziwiania piękna przyrody, a także uzewnętrzniania tych uczuć. Przyswajanie wiadomości na temat życia roślin i zwierząt, wzbudza stosunek uczuciowy i wywołuje gotowość do chronienia wszystkiego co żywe. Poznając przyrodę i podstawowe prawa nią rządzące, dziecko poznaje współzależności występujące w tym świecie, dostrzega czynniki sprzyjające i zagrażające rozwojowi przyrody. Dlatego też nadrzędnym celem programu jest kształtowanie prawidłowej postawy dziecka wobec środowiska naturalnego, nabywanie opiekuńczego stosunku do świata roślin i zwierząt, kształtowania mądrego i umiejętnego współżycia człowieka z przyrodą, rozwijanie poczucia troski i odpowiedzialności o obecną i przyszłą jakość życia na Ziemi. Mając to na uwadze celami edukacyjnymi tego programu są:

  • budowanie systemu wartości, w tym wychowanie dzieci tak, żeby lepiej orientowały się w tym, co dobre i co złe;

  • zapewnienie dzieciom lepszych szans edukacyjnych poprzez wspieranie ich ciekawości, aktywności i samodzielności, a także kształtowanie tych umiejętności, które są ważne w edukacji szkolnej;

  • stwarzanie warunków sprzyjających wspólnej zabawie oraz nauce dzieci o zróżnicowanych możliwościach fizycznych i intelektualnych;

  • rozbudzanie motywacji do działania, obserwowania, badania, doświadczania i tworzenia;

  • uwrażliwienie na piękno przyrody;

  • kształtowanie postawy szacunku do przyrody;

  • stwarzanie dziecku możliwości do bezpośredniego kontaktu z przyrodą i badanie przyrody wszystkimi zmysłami;

  • samodzielne obserwowanie i badanie przyrody wszystkimi zmysłami;

  • kształtowanie nawyków (wrzucanie śmieci do kosza, niemarnowanie wody..);

  • kształtowanie postaw i zachowań proekologicznych (niełamanie gałęzi, niedeptanie trawników, klombów z kwiatami, nieśmiecenie, uczestniczenie w akcji Sprzątanie Świata..);

  • zapoznanie z pojęciami: rośliny chronione, zwierzęta chronione, rezerwat, Park Narodowy;

  • poznanie przykładów zwierząt i roślin chronionych;

  • kształtowanie właściwych postaw zachowań wobec roślin, przestrzeganie przed ich niszczeniem;

  • kształtowanie pozytywnych zachowań wobec zwierząt (dokarmianie ptaków zimą, niepłoszenie zwierząt);

  • rozumienie znaczenia czystego powietrza dla zdrowia ludzi, roślin i zwierząt;

  • poznanie przyczyn zanieczyszczania powietrza, wody i gleby;

  • zapoznanie ze sposobami walki z zanieczyszczeniami środowiska :oczyszczanie wody, zakładanie filtrów na kominy fabryczne, karanie za łamanie praw przyrody, recykling;

  • ukazanie zależności stanu środowiska od działalności człowieka;

  • rozumienie znaczenia energii słonecznej i jej wpływu na rozwój roślin, energii elektrycznej w życiu człowieka, dostrzegania sposobu jej oszczędzania w życiu codziennym;

  • kształcenie nawyków proekologicznych (itp. dokręcanie kranów, wyłączanie światła…);

  • wyrabianie przekonania że surowce naturalne trzeba oszczędzać, zbierać surowce wtórne;

  • kształtowanie poczucia własnej wartości i przydatności dla środowiska;

  • wdrażanie do zdrowego stylu życia.

Zadaniem programu jest zainteresowanie dzieci ruchem ekologicznym, kształtowanie u dzieci postaw proekologicznych i przekonania, że człowiek nie tylko niszczy przyrodę, ale może ją także uratować. Uświadomić dzieciom, że każde nasze działanie wywiera wpływ na otoczenie i wzbudzić w nich poczucie odpowiedzialności za stan środowiska.

Cała Polska czyta dzieciom – kampania społeczna, rozpoczęta w czerwcu 2001 przez Fundację „ABCXXI – Cała Polska czyta dzieciom, mająca na celu propagowanie codziennego czytania dzieciom jako skuteczną, tanią i przyjazną metodę wspomagania ich wszechstronnego rozwoju – psychicznego, umysłowego, społecznego i moralnego – oraz budowania zasobów wewnętrznych dziecka: kompetencji emocjonalnych i intelektualnych. Czytanie dziecku dla przyjemności – 20 minut dziennie. Codziennie! – jest mądrym sposobem spędzania czasu z dzieckiem i najlepszą inwestycją w jego przyszłość.

Metody i formy stosowane w naszym przedszkolu:

W codziennej pracy z dziećmi wykorzystujemy elementy wielu aktywizujących metod wspierających aktywność, samodzielność oraz zachęcających do twórczych poszukiwań, dzięki którym dzieci mają możliwość wielozmysłowego poznawania otaczającego świata, samodzielnego dochodzenia do wiedzy a przede wszystkim dobrej zabawy.

  • Metoda samodzielnych doświadczeń – dziecko zdobywa wiadomości na podstawie obserwacji, przeżyć i samodzielnych doświadczeń posługując się wieloma zmysłami. Samo dochodzi do wiedzy a wtedy jest to wiedza przeżyta, doświadczona
    i najtrwalsza.

  • “Dziecięca matematyka” wg koncepcji E. Gruszczyk – Kolczyńskiej – rozwija wyobraźnię i myślenie matematyczne dzieci. W przystępny sposób wprowadza dzieci w świat matematyki.

  • “Metoda Dobrego Startu” Marty Bogdanowicz – to system ćwiczeń stymulujących rozwój psychomotoryczny dziecka. Założeniem metody, jest jednoczesne rozwijanie funkcji językowych, wzrokowych, słuchowych, dotykowych, kinestetycznych i motorycznych. Są to funkcje, które leżą u podstaw czynności czytania i pisania. Usprawnianie ich, jak również kształtowanie lateralizacji (ćwiczenia ustalenia ręki dominującej) i orientacji w prawej i lewej stronie ciała, jest wskazane dla dzieci podczas przygotowania do nauki czytania i pisania.

  • “Ruch Rozwijający” Weroniki Sherborne – celem metody, jest budzenie w dzieciach poczucia własnej wartości, pewności siebie, poczucia bezpieczeństwa, odpowiedzialności, wrażliwości, umiejętności nawiązywania kontaktu z drugą osobą. Zgodnie z założeniami metody, prowadzone są ćwiczenia i zabawy ruchowe, wywodzące się z naturalnych potrzeb dziecka, opierające się na tzw. baraszkowaniu w kontakcie z dorosłym (pojawiającym się podczas rodzinnych zabaw we wczesnym dzieciństwie). Zajęcia są dla dzieci okazją do uczestniczenia w cudzych emocjach, do czasowej identyfikacji ze stanem emocjonalnym innych dzieci oraz rozumienia i uznania punktu widzenia innych osób.

  • “Pedagogika zabawy” – celem pedagogiki zabawy jest dostarczenie rozmaitych pomysłów, umożliwiających świadomą, kreatywną, pobudzającą do twórczych rozwiązań pracę z uczestnikami grupy. Pedagogika zabawy kieruje się zasadami a zwłaszcza: – zapewnia dobrowolność uczestnictwa, – uwzględnia wszystkie poziomy komunikowania, – uznaje pozytywne przeżycie jako wartość i unikają rywalizacji, – posługuje się różnorodnymi środkami wyrazu.

  • Drama – jest niekonwencjonalną metodą pedagogiczną, w której wchodzenie w określone role, pozwalają kreować rzeczywistość. Drama aktywizuje umysł
    i emocje dziecka. Ma duże walory wychowawcze. Może być wykorzystana do swoistego ,,wyciszenia” wewnętrznego dzieci i skupienia uwagi na treściach opracowywanych w procesie edukacji. Umożliwia aktywne zdobywanie indywidualnych i zespołowych doświadczeń w prezentacji i rozwiązywaniu różnorodnych problemów. Drama jest metodą wszechstronnego i harmonijnego rozwijania osobowości. Pełni także rolę terapeutyczną, gdyż pozwala bliżej poznać swoich wychowanków i zrozumieć ich uczucia.

  • Metoda twórczego myślenia – Burza mózgów – Metoda ta jest szczególnie polecana podczas rozwiązywania problemów. Wszyscy uczestnicy mają prawo zgłaszać swoje pomysły, pomysły te nie podlegają ocenie. Ważna jest duża ilość pomysłów, nie jest istotne, kto jest autorem pomysłów. Po zakończeniu zgłoszeń można przystąpić do oceny pomysłów pod kątem przydatności w pracy.

  • Bajkoterapia  – pomaga dzieciom w efektywnym radzeniu sobie z sytuacjami trudnymi, pomagają się zrelaksować oraz uspokoić.

  • Metoda C. Orffa-. Nawiązuje do tradycyjnych, zanikających we współczesnych czasach form zabaw, ćwiczeń, tańców, muzyki, porzekadeł, legend, baśni, poezji, prozy itp. Głównym celem i zadaniem metody jest wyzwolenie u dzieci tendencji samoekspresji i rozwijania inwencji twórczej zwłaszcza powiązanie muzyki z ruchem.

  • Metoda aktywnego słuchania muzyki według Batii Strauss– dzieci aktywnie słuchają, wykonują proste ruchy rytmiczne siedząc, lub proste ruchy taneczne proponowane przez nauczyciela. W przypadku dzieci młodszych są to proste ruchy ilustracyjne, krótkie opowiadania związane z każdym utworem muzycznym. Poprzez kontakt z muzyką rozwijają się u dziecka dodatnie cechy charakteru, zdolności poznawcze, a cała osobowość kształtowana jest harmonijnie
    i wielostronnie.

  • Metoda gimnastyki twórczej (ekspresyjnej) Rudolfa Labana- omawiana metoda uważa taniec jako zdolność wypowiadania swoich wrażeń, uczuć, oraz przeżyć przy pomocy ruchu. Rozbudza zdolności taneczne już od najmłodszych lat, nie służy nauczaniu techniki ruchu gimnastyczno – sportowego. Jak wszystkie metody twórcze, tak i omawiana metoda nie zaleca żadnego z góry narzuconego toku.

  • Edukacja przez ruch Doroty Dziamskiej jest to nowoczesny system metodyczny przeznaczony do prowadzenia kształcenia i wychowania dzieci z  przedszkoli i młodszych klas szkoły podstawowej, realizujący założenia integracji sensorycznej, wspomagający procesy zapamiętywania, a więc uczenia się. System jest zbiorem ćwiczeń usprawniających poszczególne funkcje rozwijającego się organizmu, które opierają się na naturalnych formach ruchu dziecka. 

  • Pedagogika zabawy Klanzanazwa tej metody nasuwa skojarzenia: „coś jest przyjemne, coś wyzwala spontaniczność, coś wyzwala radość”.  Pedagogika ta włącza do nauczania i wychowania metody kreatywne, aktywizujące, pobudzające emocje i wyobraźnię,  z przełożeniem ich na takie sytuacje, w których uczestnik grupy może bez lęku rozwijać swoje najlepsze strony. 

  • Kinezjologia edukacyjna – metoda terapii różnych zaburzeń, takich jak zaburzenia ruchowe, zaburzenia uwagi, trudności w nauce czytania i pisania, opracowana przez dra Paula E. Dennisona. Skutecznie uczy i pokazuje w praktyce możliwości wykorzystania naturalnego ruchu fizycznego, niezbędnego do organizowania pracy mózgu i ciała w celu rozszerzania własnych możliwości. Ma korzystnie wpływać na stan równowagi psychicznej, poczucie własnej wartości, lepszą organizację wewnętrzną i zewnętrzną, komunikację ze sobą i z innymi, i w konsekwencji dawać łatwość w porozumiewaniu się, umiejętność podejmowania właściwych decyzji we właściwym czasie, redukcję stresu i naukę szybkiego sposobu rozluźniania się.

TECHNIKI RELAKSACYJNE

  • Masaż relaksacyjny- będący jedną z technik relaksacyjnych opiera się na zabawie bazującej na naturalnej aktywności dziecięcej, służy pogłębianiu kontaktów pomiędzy dziećmi i dorosłymi, odprężaniu  i wspólnemu przeżywaniu radości.

  • Muzyka relaksacyjna- jest ona najprostszą a zarazem bardzo skuteczną formą kształtowania pozytywnych emocji wśród dzieci polegającą na słuchaniu krótkich utworów lub fragmentów odpowiednio dobranej muzyki artystycznej, poważnej. Muzyka relaksacyjna ma bardzo duży wpływ na zdrowie i dobre samopoczucie. Pozwala ona redukować stres, lęki, depresje.

Formy pracy

W czasie planowania zajęć wykorzystywane są następujące formy pracy:

  • indywidualna

  • zespołowa

  • zbiorowa ( zajęcia z całą grupą )

Mając na uwadze sąd, który mówi, iż dziecko bawi się ucząc i uczy się bawiąc, opieramy proces dydaktyczny na zabawie konstrukcyjnej, manipulacyjnej, tematycznej, dydaktycznej oraz ruchowej.

Wycieczki i wyjścia organizowane w naszym przedszkolu:

Dzieci obcując ze sztuką, zdobywając doświadczenia, w sposób bezpośredni rozwijają swoje zainteresowania, nabywają umiejętność kulturalnego zachowania, przestrzegają zasad bezpieczeństwa, poszerzając swoje wiadomości i umiejętności.

  • Kuźnia Artystyczna

  • Muzeum Wsi Radomskiej,

  • Muzeum im. Jacka Malczewskiego w Radomiu,

  • Młodzieżowy Dom Kultury im. H. Stadnickiej w Radomiu

  • Urząd Pocztowy

  • Teatr Powszechny, im. Jana Kochanowskiego

  • Kino “Multikino”

  • Dom Gąski i Esterki

  • Centrum Nauki i Zabawy „Bajka”

  • Komenda Miejska Państwowej Straży Pożarnej

  • Kino Helios

  • warsztaty kulinarne w restauracji: „ Mamma Leo ”, „DaGrasso”, „ La Spezia ”

  • Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku

  • Zagroda Edukacyjna “AleHeca”
  • Akademia Lego
  • “Mur Mur”salonik urodzinowy
  •  “Sama Słodycz” manufaktura słodyczy
  • “Słodka Robotka”
  • Castorama
  • Nadleśnictwo Radom

Uroczystości, prezentacje, konkursy w naszym przedszkolu

Zwracamy uwagę na predyspozycje, zdolności naszych podopiecznych, w związku z tym organizujemy liczne uroczystości, prezentacje wokalne, recytatorskie, konkursy międzyprzedszkolne, montaże słowno – muzyczne, na których dzieci prezentują swoje zdolności, predyspozycje. Rodzice mogą obserwować swoje dzieci w działaniu i włączać się w różne aktywności.

Organizujemy:

  • Pasowanie na przedszkolaka – listopaddzieci grup młodszych

  • Montaże słowno – muzyczne, Inscenizacje związane z porą roku

  • Zajęcia Otwarte z udziałem rodziców

  • Rodzinne Warsztaty
  • Spotkanie z Mikołajem grudzień

  • Jasełka Bożonarodzeniowe grudzień/styczeń

  • Dzień Babci i Dziadka styczeń

  • Bal Karnawałowy styczeń/luty

  • Prezentacje recytatorskie, wokalne, muzyczne, teatralne

  • Przedstawienia Wielkanocne marzec/kwiecień

  • Dzień Mamy i Taty maj

  • Dzień Dziecka czerwiec

  • Zakończenie Roku – czerwiec – dzieci grup starszych

Współpraca z instytucjami lokalnymi

Współpracujemy z wieloma instytucjami użyteczności publicznej, które wspierają nasze działania. Poprzez współpracę chcemy aby dzieci kształtowały chęć poznawania świata, zdobywania własnych doświadczeń, umiejętność komunikowania się z innymi oraz funkcjonowania w środowisku lokalnym.

  • Przedszkole Publiczne Nr. 2, 5, 8, 10, 15, 17

  • Publiczna Szkoła Podstawowa Nr 5, 6

  • Kuźnia Artystyczna

  • Dom Kultury „Borki”

  • Młodzieżowy Dom Kultury im. H. Stadnickiej

  • Centrum Edukacji Ekologicznej

  • Komenda Wojewódzka Policji w Radomiu

  • Komenda Miejska Państwowej Straży Pożarnej

  • Inspektorat Transportu Drogowego

  • Muzeum Wsi Radomskiej,

  • Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku

  • Muzeum im. Jacka Malczewskiego w Radomiu,

  • Świetlica socjoterapeutyczna „Caritas”

  • Stowarzyszenie Centrum Młodzieży „Arka”

  • Teatr Powszechny, im. Jana Kochanowskiego

  • Uniwersytet Techniczno – Humanistyczny

  • Parafia św. Jadwigi Królowej

  • Duszpasterstwo Akademickie

  • Kino “Helios”, “Multikino”

  • Centrum Nauki i Zabawy „Bajka”

  • Księgarnia „Exlibris”

  • Restauracja „ Mamma Leo ”, „DaGrasso”, „ La Spezia ”

  • Stacja Sanitarno – Epidemiologiczna
  • Lasy państwowe
  • Ośrodek Interwencji Kryzysowej
  •  Schronisko dla zwierząt
  • Dom Samotnej Matki

 

 

Wszystkiego co naprawdę trzeba wiedzieć nauczyłem

się w przedszkolu – o tym jak żyć, co robić, jak postępować,

współżyć z innymi, patrzeć, odczuwać, myśleć

i wyobrażać sobie lepszy świat”

Robert Fulghuma

 

Wychowanie jest świadomym, celowym i specyficznym działaniem pedagogicznym rodziców i nauczycieli wprowadzającym dziecko w system pożądanych zachowań, zapewniającym warunki do pełnego rozwoju osobowego każdego wychowanka, dokonywanym głównie przez słowo oraz przykład osobisty z uwzględnieniem potrzeb społeczności przedszkolnej: dzieci, rodziców, środowiska oraz pracowników. Wychowanie, rozpoczyna się w rodzinie, a przedszkole je kontynuuje i ukierunkowuje. Rodzina jest najważniejszym środowiskiem wychowawczym dla dziecka. W rodzinie dziecko przygotowuje się do życia, uodparnia na trudności i niepowodzenia, uczy się odpowiedzialnego podejmowania obowiązków i zadań. Zdobywa pierwsze umiejętności współżycia z innymi. Bez udziału rodziny nikt nie jest w stanie wpoić dziecku zasad moralnych, którymi będzie kierowało się w dalszym życiu. Wychowanie przedszkolne wyrasta z życia domowego, podejmuje i kontynuuje zachowania, z którymi dziecko zapoznało się już w domu. Proces wychowania jest procesem długotrwałym, wieloletnim i nade wszystko wymaga systematyczności i konsekwencji kierowania dzieckiem w sposób jednolity tak w domu jak i w przedszkolu.

W przedszkolu realizowane są cele i zadania wychowawcze w czasie pobytu dziecka w placówce. Stąd też zrodziła się potrzeba stworzenia programu wychowawczego, który został oparty na wieloletnim doświadczeniu i obserwacji dziecięcych zachowań. Zawiera cele, które ukierunkowują działalność nauczyciela oraz wspomagają kształtowanie prawidłowych postaw funkcjonowania dzieci w grupie w oparciu o wzmocnienia pozytywne.

Programem wychowawczym objęte będą wszystkie dzieci przedszkolne. Program przeznaczony jest do całorocznej realizacji w kolejnych latach szkolnych, podczas zajęć i zabaw w trzeciej części dnia, a dokumentowany zapisami w dziennikach zajęć. Zadania wychowawcze realizowane będą w sposób ciągły przez wszystkich nauczycieli poprzez odpowiedni dobór metod i form pracy, literaturę, pomoce dydaktyczne oraz stosowanie środków wychowawczych wzmacniających pozytywne zachowania dzieci. Nauczyciele będą współpracować z rodzicami dziecka w celu ujednolicenia oddziaływań wychowawczych. Dzieci zaangażują się we wspólne tworzenie i przestrzeganie Kodeksu przedszkolaka. Pracownicy niepedagogiczni będą wspierać działania nauczycieli.

Program obejmie funkcjonowanie dziecka w zakresie podstawowych dziedzin życia przedszkolnego:

  • Samoobsługi i czynności higienicznych;

  • Zabaw samorzutnych;

  • Zajęć i zabaw zorganizowanych, uroczystości;

  • Spożywania posiłków;

  • Spacerów, wycieczek, zabaw na powietrzu.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Cele główne:

  • świadome wprowadzanie dziecka w system pożądanych zachowań;

  • zapewnienie warunków do pełnego rozwoju osobowego każdego wychowanka;

  • poprawa jakości pracy wychowawczej;

  • uwzględnienie potrzeb społeczności przedszkolnej: dzieci, rodziców, środowiska oraz pracowników;

  • wychowanie zdrowego, wrażliwego, odpornego psychicznie i fizycznie dziecka w bezpiecznym środowisku.

 

 

Cele szczegółowe:

 

  • kształtowanie umiejętności kontrolowania własnych emocji oraz poznanie podstawowych wartości np.: życzliwości, tolerancji, uczciwości, sprawiedliwości, odpowiedzialności;

  • kształtowanie umiejętności społecznych dzieci: porozumiewania się z dorosłymi, zgodne funkcjonowanie w zabawie i w sytuacjach zadaniowych;

  • kształtowanie poczucia przynależności do grupy, rodziny oraz wypełnianie obowiązków na ich rzecz;

  • rozróżnianie pozytywnych i negatywnych form zachowań;

  • rozwijanie umiejętności rozróżniania dobra i zła;

  • rozwijanie umiejętności samodzielnego rozwiązywania sytuacji konfliktowych, dochodzenia do kompromisu;

  • nabywanie umiejętności kulturalnego zachowania się w każdej sytuacji, używania form grzecznościowych;

  • dostrzeganie odrębności innych i rozumienie ich potrzeb;

  • kształtowanie czynności samoobsługowych, nawyków higienicznych i kulturalnych;

  • uświadomienie dzieciom swoich praw i obowiązków;

  • tworzenie więzi uczuciowej z rodziną i środowiskiem, w którym dziecko wzrasta;

  • kształtowanie świadomej i czynnej postawy w dążeniu do zachowania zdrowia;

  • nabywanie właściwych nawyków higienicznych, żywieniowych i aktywności ruchowej;

  • kształtowanie zachowań prozdrowotnych i udział w promowaniu zdrowego stylu życia;

  • kształtowanie opiekuńczej postawy dzieci wobec istot żywych i środowiska naturalnego;

  • ukazanie walorów estetycznych przyrody i budzenie potrzeby zachowania jej piękna;

  • kształtowanie u dzieci poczucia odpowiedzialności za stan środowiska w swoim otoczeniu;

  • zachęcanie dzieci i ich rodziców do podejmowania konkretnych działań na rzecz przyrody ojczystej;

  • rozpoznawanie sytuacji zagrażających zdrowiu i bezpieczeństwu ;

  • rozwijanie zainteresowania własną miejscowością i regionem;

  • wzmacnianie poczucia przynależności narodowej, historycznej, kulturowej;

  • kształtowanie przynależności narodowej: rozpoznaje godło i barwy narodowe, rozumie pojęcie ojczyzna.